Ulga podatkowa na złe długi w CIT a płatność w ratach – wyrok NSA

Ulga na złe długi w CIT przy płatności ratalnej nie pozwala dużemu przedsiębiorcy wydłużyć ustawowego 60-dniowego terminu wobec mikro-, małego lub średniego przedsiębiorcy (MŚP). Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z 9 kwietnia 2026 r., sygn. II FSK 1383/24, potwierdził, że limit dotyczy każdej raty. Jeżeli termin umowny narusza przepisy antyzatorowe, 90 dni dla korekty z art. 18f CIT liczy się od terminu wynikającego z ustawy.

Co wynika z wyroku NSA II FSK 1383/24?

Sprawa dotyczyła dużego przedsiębiorcy kupującego infrastrukturę wodociągowo-kanalizacyjną od podmiotów z sektora MŚP. Część rat miała terminy przekraczające 60 dni od doręczenia faktury.

NSA uznał, że harmonogram ratalny nie może omijać limitu z art. 7 ust. 2a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Ograniczenie stosuje się do każdej części świadczenia pieniężnego.

Od kiedy liczyć 90 dni dla korekty CIT?

Art. 18f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) przewiduje liczenie 90 dni od pierwszego dnia po upływie właściwego terminu zapłaty. Jeżeli termin z umowy, faktury lub rachunku narusza przepisy antyzatorowe, należy przyjąć termin wynikający z tych przepisów.

W relacji duży przedsiębiorca–MŚP trzeba:

• ustalić początek biegu terminu zapłaty;
• ocenić każdą ratę względem limitu 60 dni;
• zastąpić termin przekraczający limit terminem ustawowym;
• liczyć 90 dni od dnia następującego po właściwym terminie.

Jeżeli nie można ustalić dnia doręczenia faktury albo wystawiono ją przed dostawą towaru lub wykonaniem usługi, termin może być liczony od dnia otrzymania towaru lub usługi.

Jak działa limit na przykładzie rat?

Przy fakturze na 120 000 zł, podzielonej na cztery raty po 30 000 zł z terminami 30, 60, 90 i 120 dni, pierwsze dwie mieszczą się w limicie. Terminy trzeciej i czwartej przekraczają 60 dni, więc dla art. 18f CIT punktem odniesienia jest termin zgodny z ustawą.

Nie każda rata automatycznie otrzymuje 60 dni. Jeżeli prawidłowy termin jest krótszy, np. 30 dni, pozostaje właściwy.

Co ulga na złe długi oznacza dla stron transakcji?

Po spełnieniu warunków wierzyciel może zmniejszyć podstawę opodatkowania albo zwiększyć stratę o nieuregulowaną wierzytelność zaliczoną do przychodów należnych. Dłużnik musi zwiększyć podstawę opodatkowania albo zmniejszyć stratę o nieuregulowane zobowiązanie zaliczone do kosztów podatkowych.

Przepisy stosuje się również do częściowo uregulowanych należności. Art. 18f ust. 1 i 2 nie obejmuje natomiast transakcji między podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów o cenach transferowych.

Czy każda faktura B2B ma limit 60 dni?

Nie. Bezwzględny limit z art. 7 ust. 2a dotyczy relacji, w której dłużnikiem jest duży przedsiębiorca, a wierzycielem MŚP. W innych transakcjach B2B możliwy jest dłuższy termin, jeśli strony wyraźnie go uzgodnią i nie jest on rażąco nieuczciwy wobec wierzyciela.

Wyrok dotyczy CIT, a nie ulgi na złe długi w podatku od towarów i usług (VAT). Oba rozliczenia wymagają odrębnej analizy.

Pełną wersję artykułu można przeczytać tutaj: Ulga podatkowa na złe długi w CIT a płatność w ratach – wyrok NSA.